ლია ჩლაიძე

კახა ბენდუქიძის გახსენება

Posted on Updated on

2004 წლის გაზაფხული იდგა. თბილისში ხმა დაირხა, კახა ბენდუქიძე ჩამოდისო. ახმაურდნენ ჟურნალისტები, კარი აუტალახეს კახას დედას…

ჩამოვიდა კახა ბენდუქიძე, ჩამოფრინდა უხმაუროდ, არც ამალა ჩამოჰყოლია, არც დამხვდურებს გაუვსიათ იქაურობა. მხოლოდ და დახვდა, სხვა არც არავინ სჭირდებოდა. ის ხომ შინ ბრუნდებოდა!

არავითარი ზარზეიმი! ეს მისი ცხოვრების ლირი აღმოჩნდა, ამაში ბევრჯერ დავრწმუნდი.

lia-chlaidze2ახალი ჩამოსული იყო. ერთ ინტერვიუში ჟურნალისტი ჩააცივდა, რატომ ჩამოხვედითო? ბატონმა კახამ შეკითხვა აირიდა. არ მოეშვნენ. ბოლოს ძალიან შეწუხებულმა გატანჯული სახით უთხრა: მაგ კითხვაზე არ გიპასუხებთო. არა და, როგორ ელოდებოდნენ გაცვეთილ ფრაზებს: „ჩემს სამშობლოს ვჭირდები, ჩამოვედი რომ ქვეყანას ვემსახუროო“. ეს ბანალური საუბარი იქნებოდა, კახა ბენდუქიძეს რომ არ ეკადრებოდა ისეთი.

ივ. ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში რაღაც თავყრილობას აშუქებდა ტელევიზია. ბატონი კახა ჩვენი სტუდენტი ახალგაზრდობის გაუნათლებლობით აღშფოთებული იყო. ალბათ ამან აფიქრებინა ისეთი უნივერსიტეტის დაარსება, ქვეყნის სატკივარს რომ უშველიდა. კახა ბენდუქიძის „თავისუფალ უნივერსიტეტში“, არა მხოლოდ სპეციალობას ეუფლებიან, ზოგად განათლებასაც იღებენ. ეს უნივერსიტეტი უფრო მეტია, ვიდრე სასწავლო დაწესებულება. Read the rest of this entry »

Advertisements